چهارشنبه ۱ اسفند ۱۳۸۶در این یک هفته ی اخیر آنقدر تلخ بوده ام و آنقدر سیاه بوده ام که ترجیح دادم تنها سکوت کنم که حس می کنم اگر چیزی می نوشتم یا آنقدر نا امیدانه بود که تنها بوی یاس از آن حس می شد و یا آنقدر تند و تیز می شد که باید ده ها بار ویرایش می شد و پس از آن نیز احتمالا نگرانی و ... را در پی خود داشت .
امروز به روال عادی این روزانه ها بازگشته ام و در این مدت حقیقتا اتفاقات جالبی در پیرامونمان رخ داده است . از جشنواره فیلم فجر که تیغ سانسور را به رگ گردن سینما ی ایران رساند تا کنسرت های با شکوه همایون شجریان و گروه دستان در اروپا که بازتاب بسیار خوبی داشته است تا اتفاقات ریز و درشتی که در عالم سیاست مانند همیشه در حال وقوع است ….
عکس زیر ، تصویری است فوق العاده از مجسمه U.S.M.C War Memorial در امریکا هست . حقیقتا چند لحظه ای مبهوت این عکس بوده ام ....
TrackBack URL for this entry:
http://razeno.com/cgi-bin/mt32/mt-tb.cgi/479
سلام
پس ننوشتین که خیلی اینجا غمزده نباشه و یا ظاهر سازی نکنین..من که دلم واسه اخبار جدید که ممکنه هیج جا نشونم خیلی تنگ شده بود ..باید بگم این اطلاع رسانی و حمایت شما از مجله زنان هم قابل تقدیره و مرسی بابت توجهتون حداقل یکی داره بدون چشم داشت توجه می کنه..موفق باشید .این عکس به قول خودت مبهوت کننده است مخصوصا سمت چپ..البته به نظر من ..
Well come back...
aks ke vaghean mabhut konandast
filmesham hatman didi
parchame pedarane ma
اقا اول به سلامتی ابنکه دست و دلت به قلم رفته یه صلوات خواننده پسند بفرستید
........................
میگند خدا هر دردی میده
صبر و تحملش هم میده، اگه زلزله هزار ریشتری این حکومت رو سر ایران و ایرانی هوار شده
اما به لطف خدا صبر و تحملش هم به همون عنایت شده
...........................
فیلم پرچم پدران ما کلینت ایستوود از فیلم هایی که تا سالها تو ذهن مخاطب می مونه
hafteye pish vaghan hafteye badi bod,omidvaram ke hame darakhare hafte ba sarafrazi parchame be payan resondane in haftaro barafrashte bashan,man ke injori nabodam va haftam bad tamom shod