در این یک هفته ی اخیر آنقدر تلخ بوده ام و آنقدر سیاه بوده ام که ترجیح دادم تنها سکوت کنم که حس می کنم اگر چیزی می نوشتم یا آنقدر نا امیدانه بود که تنها بوی یاس از آن حس می شد و یا آنقدر تند و تیز می شد که باید ده ها بار ویرایش می شد و پس از آن نیز احتمالا نگرانی و ... را در پی خود داشت .

امروز به روال عادی این روزانه ها بازگشته ام و در این مدت حقیقتا اتفاقات جالبی در پیرامونمان رخ داده است . از جشنواره فیلم فجر که تیغ سانسور را به رگ گردن سینما ی ایران رساند تا کنسرت های با شکوه همایون شجریان و گروه دستان در اروپا که بازتاب بسیار خوبی داشته است تا اتفاقات ریز و درشتی که در عالم سیاست مانند همیشه در حال وقوع است ….

عکس زیر ، تصویری است فوق العاده از مجسمه U.S.M.C War Memorial در امریکا هست . حقیقتا چند لحظه ای مبهوت این عکس بوده ام ....