امروز در مراسم اختتامیه ی چهاردهمین نمایشگاه مطبوعات که با حضور رئیس جمهور برگزار شد ، ‏‏ریاست محترم جمهوری برای آنکه نقد پذیری و دموکراسی خواهی خود را به رخ تمامی ‏روشنفکران بزغاله ی این سرزمین بکشاند در اقدامی جالب از هشت تن از كساني كه مقالات ‏منتقدانه و منصفانه نسبت به عملكرد دولت نهم نوشته بودند، تقدير و تشكر شد. ‏

جالب آنجاست که در این بخش ویژه که در مراسم اختتامیه ی جشنواره ای که به گفته دوستان روزنامه ‏نگارم یکی از سرد ترین و بی روح ترین جشنواره های مطبوعات بوده است برگزار شده ، اعلام شده ‏است که از مدت ها قبل تیم رييس‌جمهور و هم‌چنين هيات داوران به برررسي مقاله‌هاي منتقد پرداخته ‏اند و در نهایت هشت نفر ی که به گفته ی رئیس جمهور مقالات آنهای مقالاتي پربار، منتقدانه و منصفانه ‏بوده و مقالات بر اساس منتقدانه بودن با رعايت جنبه‌ انصاف نوشته شده است به عنوان نماد منتقدین ‏دولت انتخاب شده اند .‏

اما جالب آنجاست که در صدر نام این منتقدین دولت ، نام حسين شريعتمداري مدير ‏مسوول روزنامه‌ كيهان و محمدكاظم انبارلويي سردبير روزنامه رسالت قرار دارد !! ‏

به نظر می رسد این اقدام ریاست جمهور دارای دو پیام کاملا آشکار برای نویسندگان و ‏منتقدین واقعی ای دولت است . اول آنکه الگو و تصور دولت از نقد و آنچه که در ذهن خود از ‏منتقد می شناسد چیزی در حد حسین شریعتمداری است . این بدان معناست که سقف تحمل دولت ‏خدمتگزار ، حسین شریعتمداری است و همه ی دیگر منتقدان دولت به گفته ی رئیس جمهور ‏دانشگاهی جملگی بزغاله های روشنفکر نما هستند و نکته ی دیگر اینکه برای ‏بیان وضعیت آزادی قلم و اندیشه و بیان معیار ظرفیت نقد پذیری و ژست دموکراسی خواهی در دولت ‏آقای احمدی نژاد فقط کافی است که به این بیاندیشید که در سرزمینی زندگی می کنیم که برادر ‏حسین منتقد واقعی آن است . ‏

من نمی دانم که اگر حسین شریعتمداری منتقد واقعی دولت است ، مسعود بهنود ها ، ابراهیم نبوی ها ‏، احمد زید آبادی ها و ... آیا همگی از طرفداران سینه چاک دولت آقای احمدی نژاد هستند . وضعیت ‏دموکراسی خواهی و ادعای نقد پذیری این روزهای حکومت ایران در خلاء منتقدان راستین دولت و در ‏فضای بسته ی موجود سبب شده است همانند آرایشگرانی باشد که چون مشتری ندارند سر یکدیگر را ‏کوتاه می کنند ؛ در شرایط سیاسی امروز ایران از آنجا که همه منتقدان را با بهانه های مختلف به گوشه ‏ای محبوس کرده اند ، آن هنگام که بخواهند منتقدی پیدا کنند ، مجبور می شوند که یکی از یاران خود را ‏معرفی کنند . ‏

امروز دایره ی خودی های و آستانه تحمل دولتمردان ایران بر خلاف ادعاهای و نمایشهای ‏دموکراسی خواهانه شان که بیشتر به سیاه بازی شباهت دارد ، آنقدر تنگ و کم شده است که مهمترین حامی واقعی دولت و یکی از ستون های اصلی جریان حاکم ، منتقد ‏ترین منتقد دولت شناخته می شود ‏‏!!‏

در همین زمینه :

با حضور رييس‌جمهور؛
از نويسندگان مقالات منتقد دولت تقدير شد