" یک آیه‏ای در انجیل هست که من خیلی دوستش دارم و فکر می‏کنم اگر همه‏ی انجیل تحریف شده باشد، این آیه اصیل است. زیرا بوی سخن یک پیغمبر را می‏دهد و تصور نمی‏کنم کسانی که به تحریف یک کتاب آسمانی می‏پردازند، این قدر شعور و ذوق داشته باشند که چنین جمله‏ی زیبایی بسازند.

می‏گوید: ای انسان‏ها! از راه‏هایی مروید که روندگان آن بسیارند. از راه‏هایی بروید که روندگان آن کم‏اند.

چرا که تاریخ ، تکامل ، مال کسانی است که خودشان راه تازه انتخاب کردند ، یا راه‏هایی برگزیدند که هنوز انسان‏ها و توده‏ی عوام که همیشه دنباله‏رو هستند و همیشه دیگران برایشان فکر می‏کنند و تصمیم می‏گیرند، از آن راه‏ها نمی‏روند.

از راه‏هایی بروید که روندگان آن کم‏اند. از راه‏هایی مروید که روندگان آن بسیارند.

روحانیون قشری قسطنطنیه برای این که به مضمون آیه عمل کنند، هیچ وقت از خیابان‏های اصلی و شلوغ عبور نمی‏کردند، بلکه از کوچه پس کوچه‏های خلوت می‏گذشتند. این نشان می‏دهد که گاه یک زیبایی شگفت ، یک فکر بلند ، و یک سخن عمیق ، در اندیشه‏هایی که شایستگی فهم آن را ندارند به چه صورت مضحکی تجلی می‏کند و مسخ می‏شود.

و علی ، این روح پرشگفتی که در همه‏ی ابعاد گوناگون و حتی ناهمانند بشری قهرمان است ، امروز در میان شیعیان خویش چنین سرنوشتی دارد. ( افسوس که چقدر زیبایی‏ها و عظمت‏ها در دست ملت‏هایی که لیاقت داشتنش را ندارند، پامال می‏شود.)

و این امام راستین ، شیر پیروز روزهای مدینه و روح تنها و دردمند شب‏های نخلستان ، که رسالت خاصی در تاریخ دارد ، اکنون از همه‏وقت ناشناخته‏تر است و کاش ناشناخته می‏بود ، که بدشناخته‏تر است.

ای کاش علی را اصلاً نمی‏شناختیم، و محققان نخستین بار او را به ما می‏شناساندند ... "

این متن بخشی از کتاب " علی حقیقتی برگونه ی اساطیر " نوشته ی دکتر علی شریعتی است . متن کامل این کتاب را از اینجا دانلود کنید