ترسم از آن است که با ادامه این روند قبح اعدام هم ماننده خیلی از پلیدی ها و نماندهای خشونت در جامعه ی ما شکسته شود ! امروز به هر سایتی که نگاه می کردم و به خروجی خبرگزاری های داخلی و خارجی که سری می زند ، بیشترین حجم عکس هایی که می دیدم ، سرهای بر بالای دار رفته بود!

چالش حقوقی و قضایی بین موافقان و مخالفان اعدام و لزوم بودن یا نبودن آن بحثی حقوقی و قضایی است که قطعا در تخصص من نیست اما آنچه که مرا می آزارد آن است که دیگر قبح اشد مجازات – اعدام – هم در جامعه ما در حال شکسته شدن است و این برای جامعه خشونت زده ما ، بسیار خطرناک است .

عکسی که در زیر می بینید ، عکسی است که خبرگزاری رویترز ، امروز از یکی از همین مراسم اعدام در تهران منتشر کرده است ! افسوس بسیار خورد از آینده جامعه ی ایران که کودکانش در چنین سنینی شاهدی بر مراسم اعدام می شوند !

اعدام های دستجمعی ، اعدام ارازل و اوباش ، اعدام در ملاء عام و ... اینها واژه ها و تصاویری است که این روزها به کرات از رسانه ها ی تصویری ایران ( صداوسیما ) و خبرگزاری ها منتشر می شود .

آیا نمایش تصاویر مربوط به صحنه های به بالای داربردن و حلق آویز شدن متهمان به اوباش گری و دیگر متهمان در رسانه های فراگیری مانند صدا و سیما و غیره ... برای آن است که دیگران درست عبرت بگیرند ؟

آیا در این میان فکری هم درباره تاثیرات مخرب روانی که نمایش این تصاویر به شدت خشن بر جامعه و بویژه کودکان می گذارد شده است ؟ آیا کودکی که در سن هشت و نه سالگی شاهدی بر اعدام می شود در مورد سلامت روانی آینده اش چه سخنی می توان گفت ؟

جالب آنجاست که در راستای پروژه ی رسانه ای کردن " اعدام " امشب برنامه ی طنز پربینده " چارخونه " که از شبکه سه سیما پخش می شود هم با برنامه ای سفارشی و طراحی هدفمند داستان ، از اعدام و اعدام کردن و طناب دار سخن می گفت !!

بازهم تاکید می کنم که فارغ از نگاه قضایی و حقوقی درباره حکم اعدام ، تنها به این نکته اشاره می کنم که آیا علنی کردن و رسانه ای کردن اجرای حکم اعدام و نشان دادن مکرر این صحنه ها و سخن گفتن و ساخت برنامه تلویزیونی در این باره ، برای سلامت روانی جامعه خشونت زده ی ما و همچنین برای سلامت روانی و ذهنی کودکان این جامعه فاجعه بار به نظر نمی رسد ؟