من مطمئن هستم که حکمرانان ایران بویژه سیاستگذاران سیاسی - ورزشی ایران بر خلاف گفته هایشان به شدت آرزو می کردند که عراق قهرمان آسیا نشود ! قهرمانی که بیشتر از هر زمان دیگری کوس رسوایی و بی کفایتی آنهایی که در شعار دادند نه تنها قهرمانی آسیا که قهرمانی جام جهانی را هم فتح کرده اند ، به صدا در آورد !

برای ماهایی که بیست و اندی سال است که فوتبالی بوده ایم و فوتبال ایران و جهان را بطور جدی دنبال کرده ایم ثابت شده است که بی عرضگی و بی لیاقتی مدیران ورزشی – سیاسی ایران آنچنان است که با همه این شکست ها و شاید اندک پیروزی های دیمی آبی از آب تکان نمی خورد .

در جامعه ای که فوتبالش و ورزشش هم مانند همچیزش از سیاست زدگی به استفراغ رسیده است ، قهرمانی برادران عراقی باید هم برای دولتمردان ما قابل هضم نباشد ! تیمی که تنها یک ماه قبل از جام ملتهای آسیا در اردن از تیم " ب " فوتبال ایران شکست خورد ، قهرمان آسیا می شود تا به ما ایرانی ها نشان دهند که لیاقت گوهری است گرانبها که نه بر سر سفره ها آورده می شود و نه می شود آن را به دیگران ورزید !!

سیاستمداران ما از قهرمانی عراق خوشحال نشدند ، چون فوتبالیست های عراق برای اولین بار در تاریخ ورزش خود و آن هنگام که آمریکایی ها در این کشور هستند و کشورشان غرق در خون و ترور است ، قهرمانی را برای مردم درد کشیده اشان به ارمغان آوردند !

عراق قهرمان شد ، تا مربی تیم ملی فوتبال ما " کل یوم " بداند که فوتبال ، ورزش و علمی است که برای پیروزی ها و موفقیت هایش تنها باید به دانش و علم فوتبال تکیه داشت نه به چیزهای دیگر ! . عراق قهرمان شد ، تا بازیکنان از خود راضی ایرانی بدانند و بفهمند که تا سر حد جان برای شادی مردمان جنگیدن یعنی چه ؟!

امروز با شادی بازیکنان عراق شاد شدم و با اشک های بازیکن محبوبم " نشات اکرم " به وجد آمدم و باز هم چون همیشه انگشت حسرت به دهان گرفتم که چرا ما نه ... ؟

به قول دوستی برای قهرمانی در فوتبال هم گویا باید منتظر آمریکایی ها بود ... !