دوستان " مرکز فرهنگی زنان " که به نظر من با کارکردهای رادیکال و عجولانه و با عدم شناخت از هرم جمعیتی جامعه سنت زده ایران ، به جنبش زنان ایران در سالهای اخیر لطماتی نیز وارد کرده اند و با سیاسی کردن رفتارها و اهداف این جنبش ، هزینه این کارکرد ها را به شدت افزایش داده اند ، این روزها مستانه ندای هل من مبارز طلبی سر می دهند و با کوچک شمردن دیگر فعالان این جنبش ، به نظر می رسد در تلاش برای مصادره کردن صاحب امتیازی این جنبش نوپای اجتماعی و فرهنگی هستند . و مهم آنجا است که آنان سکوت و صبر دیگر فعالان جنبش زنان که برای جلوگیری از صدمات بیشتر به این جنبش است را نشانه ی ضعف و ناتوانی آنها می دانند .

اما اتفاق جالب که اخیرا رخ داده است آن است که خانم نوشین احمدی خراسانی از فعالان و تصمیم گیران مرکز فرهنگی زنان به مناسبت 22 خرداد روز همبستگی زنان ایران ، یاداشتی را در نشریه اینترنتی وابسته به مرکز فرهنگی زنان ( زنستان) با نام " به مناسبت سالگرد 22 خرداد: تاثیر چهار تجمع اعتراضی بر جنبش زنان " منتشر کرده اند و در این یاداشت تحلیلی تمامی دوستان و فعالان جنبش زنان را به انواع اتهامات گوناگون متهم کرده و سند پر افتخار جنبش زنان ایران را شش دانگ به نام خود و مرکز فرهنگی زنان زده اند !

اما نکته مهم و قابل بررسی هنگامی رخ داده است که گویا آش مورد اشاره ایشان زیادی شور شده و این یاداشت نه تنها انتقاد دیگر گروهای فعال جنبش زنان را برانگیخته است که حتی نزدیکان مرکز فرهنگی زنان نیز از این یاداشت به شدت انتقاد کردند و خانم احمدی خراسانی در اقدامی غیر مدنی و غیر دموکراتیک یاداشت خود را از نشریه اینترنتی زنستان سانسور کرده و یاداشت دیگری به نام " گاهی حذف بهتر از نقد است ! را به جای یاداشت قبلی منتشر کرده اند !!

خانم احمدی خراسانی ! هرگز حذف بهتر از نقد نیست ! این رفتار شما که تصور می کنم در کنار فعالیت در جنبش زنان ، مدعی رسیدن به جامعه ای آزاد و دموکراتیک نیز هستید ، نمونه آشکاری از گسترش فرهنگ سانسور است ! سانسور ، چه سانسور حکومتی باشد ، چه خود سانسوری ، سانسور است !

خانم احمدی خراسانی ! همانطور که پیش تر ذکر شد رفتار شما در انتشار یک یاداشت انتقادی و سپس حذف آن به دلیل بعضی مصالح ، رفتاری به شدت غیر حرفه ای در حوزه رسانه است ! به نظر می رسد شما به جای پذیرفتن مسوولیت یاداشت خود و تلاش در جهت پاسخگویی به منتقدان ، با حذف یاداشتتان ، بجای حل کردن مساله ای که خود آن را ایجاد کرده اید ، صورت مساله را پاک کرده اید !

من در صحبتهایی که پس از انتشار یاداشت " چماق در دست کیست ؟! " در وبلاگ شخصی ام با همکار شما " خانم سیفی " داشته ام و هنگامی که ایشان از من خواست که یاداشت مورد اشاره را حذف کنم به ایشان گفتم که به نظر من حذف یاداشت حتی از وبلاگ شخصی رفتاری غیر رسانه ای و غیر دموکراتیک است و ما باید تلاش کنیم در محیط سایبر نیز مسوولیت نظرات خود را بپذیریم و صورت مساله را پاک نکنیم !

خانم احمدی خراسانی ! این رفتار شما نه در یک وبلاگ شخصی که در سایتی که بر روی لوگوی خود نوشته است " اولین نشریه اینترنتی زنان " نشانه ی آن است که خیلی از ما برایمان همان بهتر است که در فضای مجازی و سایبر قلم فرسایی کنیم و به جان وزارت ارشاد دعا کنیم که به ما مجوز نشریه چاپی نمی دهد ! من تصور می کنم که اگر شما نشریه چاپی داشتید ، پس از انتشار این یاداشت ، مجبور بودید که دکه به دکه روزنامه فروشی های سراسر کشور را سر بزدید تا نشریه و یاداشت خود را جمع آوری کنید و خود به خوبی می دانید که حذف یک یاداشت اینترنتی، بسیار ساده تر از جمع آوری نسخه چاپی آن است !

خانم احمدی خراسانی ! در هیچ قاموسی هرگز حذف بهتر از نقد نیست مگر آنکه نگارنده از مسوولیت یاداشت و نوشته خود شانه خالی کند . من بسیار متاسف شدم دوستانی که نگران فضای استبدادی موجود و عدم دموکراسی در کشور هستند ، آنگاه که پای منافع خود وسط کشیده می شود ، دیکتاتورهای کوچک درونشان آزاد می شود و خود آنچه را که نمی پسندند انجام می دهند !

خانم احمدی خراسانی ! در پایان باید گفت که شما خود به خوبی می دانید که یاداشت اولیه شما را من و بسیاری از پیگیران جنبش زنان در آرشیو یاداشتها و مقالات خود ذخیره کرده ایم و اگر علاقه داشتیم که هیزم به این آتش بیفرایم ، انتشار دوباره آن در وبلاگهای شخصی کار سختی نبوده و نخواهد بود . اما نگرانی و ناراحتی من و امثال من تنها این است که برای حفظ منافع شخصی و یا گروهی ، اصول اولیه کار رسانه ای سالم و کار مدنی حرفه ای و دموکراتیک را زیر سوال نبریم و امیدواریم که زین پس با تعقل و آرامش بیشتری و بدون شور و احساس انتقلابی دست به نگراش چنین یاداشت هایی بزنید که مجبور نشوید اینگونه یاداشت خود را سانسور کنید !

تا بعد !