توی این روزهایی که به قول این فرنگی ها وبلاگ من Under construction بود و من هم برای پرده برداری از رازنو ی جدید این پا و اون پا می کردم ، اتفاق هایی افتاد که دوست داشتم در موردش نظرات خودم را بیان کنم و به بعضی دوستان دور و نزدیک ابراز اراداتی بکنم که خب نشد .

یکی از اون ماجراها این تجمع بعضی فعالان حقوق زنان در جلوی دادگاه انقلاب و سپس دستگیری و بازداشت آنان بود که حس می کنم به عنوان کسی که رفتارهای جنبش زنان را به عنوان یه جنبش اجتماعی در ایران از نزدیک دنبال می کند ، جای بحث و صحبت و نقد از درون و بیرون زیاد دارد !

از من نشنیده بگیرید اما این خبر خوب را هم درهمین زمینه بدهم که به امید خدا " شادی صدر " و " محبوبه عباس قلی زاده " روز دوشنبه - فردا - آزاد خواهند شد !

یکی دیگه ماجرای اکران فیلم 300 بود که خب به نظرم هالیوود زحمت کشیده و آنچه را که بیست و هشت سال حکمرانان فرهنگ دوست ما درباره تاریخ پیش از اسلام این سرزمین در کتابهای درسی و اخبار و روایات و گفته ها به خورد ما داده بودند را به تصویر کشیده است و من از این بابت ممنونشان هم هستم !

اما به همه ی دوستانم بگویم فیلمی که در سه روز اول اکران آن در امریکا هفتاد میلیون دلار فروش می کند و رکورد فروش اولیه را در سینمای آمریکا می شکند ، نیازی به امضا جمع کردن و بمب گوگلی و این دل خوشکنک ها ندارد . اگه قرار باشد فیلم 300 تاثیری بر روی مخاطبان خودش داشته باشد ، قطعا تاثیر خودش را خواهد داشت و ما در دنیای رسانه مقهور و ناتوانیم !

و در نهایت اینکه آدرس اشتباه ندهیم . اگر قرار به امضا جمع کردن باشه ، امضاء را بر علیه کسانی جمع کنیم که بیست و هشت سال هزاران بار بدتر از آنچه در 300 و 300 ها به نمایش در آمده به گوش ما کرده اند و امروز هم اگر سنگ تمدن و تاریخ ایران را به سینه می زنند برای آن است که می خواهند تاریخ این مملکت را هم عین همه چیزمان به " انرژی هسته ای حق مسلم ماست " سنجاق کنند ؛ همین و بس !