بي‌‏شك نوروز نخستين و مهمترين آيين ايراني است ؛ نوروز با قدمت ، جايگاه و اهميت والايش در ميان همه ايرانيان فارغ از هر دين ، مذهب ، نژاد ‌‏، عقيده و طبقه ای از مهمترین نماد های ایرانی بودنمان و شاید تنها نماد باقی مانده از نیاکان این سرزمین است .

اینک در ساعاتی مانده به تحویل سال به همه دوستان و عزیزان و همه ایرانی هایی که در سراسر دنیا گاهی به پنجره ی من سری می زنند ، نوروز و آغاز سال نو را تبریک و شادباش می گویم و بهترین را ها را برایشان آرزو دارم .

ایران و ایرانی شاید در این ایام روزهای خوشی را نمی گذرانند اما باید به فردا امید داشت . سال 85 را با همه اتفاقات آن به خاطره ها می سپاریم و با هزاران امید به استقبال سال نو و نوروز می رویم . به امید آنکه با آغاز سال نو ، بهتر بیاندیشیم ، بهتر ببینیم و بهتر زندگی کنیم و با آرزوی آنکه در همه ی گذرهای زندگیمان در سال نو ، ایران و ایرانی بودن مایه سرفرازی مان باشد .

آری ! فردا روز دیگری است و برای فرداهایمان بهترین ها را آرزو مندم ...

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک
شاخه های شسته ، باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس ، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار ...

خوش به حال چشمه ها و دشتها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز ازشراب
خوش به حال آفتاب ؛

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمیپوشی به کام
باده رنگین نمیبینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که میباید تهی است

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ ...

شعر : فریدون مشیری