رویای دیروز ، افسوس فردا

نخوردیم نون جو
اما شنیدیم تو رادیو
:(

سلام
پیشرفت همگان همیشه جای مباهات داره اما صد حیف از فرهنگ ایرانی..کشورهایی مثل قطر و دبی و.... نمی دونم با قطریها برخورد داشتین یا نه اونجاست که خیلی ادم ناراحت میشه جوری با تاسف به کشور ما و قوانین و... نگاه می کنند که حالت بد میشه.

چرا درهای مملکت ما باز شود! بگذارید درها بسته بماند تا ایرانی برای همیشه در جهل بماند. بگذارید زن ایرانی حتی جرات امضا کردن یک میلیون امضا برای اعتراض به قوانین بدوی را نداشته باشد. درهای مملکت ما بسته خواهد ماند تا زمانی که مردم در این خانه به خواب خوش زمستانی فرو رفته اند. مردمی که امروز در لاله زار می رقصند و برای آقاسی دسمتمال سفید هوا می کنند و فردا ناگهان او را دشمن خدا می دانند چون کراوات دارد! این است چهره مردم ما!
مردم ما خوابند حتی اگر روزی هزار بار بگوییم تخت جمشید نماد تمدن ماست! اگر صد سال سپندارمذگان را به جای ولنتاین جشن بگیریم باز هم مردم ما خوابند.

بله! در افسوس افسوس با شما شریکم ..

جالب اینجاست که در کشورهای دیگر هم نفوذ کرده‌اند در قلب لندن برای آرسنال استادیومی ساخته‌اند که مجریان ایرانی از بردن نام آن خودداری می‌کنند و آن "امارات" است و همین‌طور یکی از بهترین و مجهزترین ایرلاین‌ها را دارند به همراه قطر واقعآ که صد افسوس...

فقط بلدیم به گذشته مان بنازیم! کدام گذشته؟ من نمی فهمم

پيش از اين ها زماني كه خيلي دلم شور فرهنگ و هنر وتاريخ پر افتخارمون رو ميزداين بيت خيلي برام زيبا بود و با لذت ميخوندمش:
ز بال ملخ خوردن و سوسمار
عرب را به جايي رسيدست كار
كه تاج كياني كند ارزو
تفو بر تو اي چرخ گردون تفو
ولي حقيقت اينه كه:
گيرم پدر تو بود فاضل.......
فكر ميكنم چيزي از ايراني بودنمون باقي نمونده كه اميد احيا ش رو داشته باشيم.
گند هايي كه زده شده از نگاه من پاك شدني نيست.