آیا عزاداری های محرم نشان از دین داری جامعه ی ایران است ؟
آیا در این سالها ، جامعه ما به موازات رشد تکایا و هیات های و مذهبی در زمینه دین داری نیز رشد کرده است ؟
آیا آمار دقیقی از هزینه هایی که در این روز ها و شب ها در این هیئت ها می شود وجود دارد ؟
آیا جامعه ایران اصولا جامعه دین داری است ؟
آیا عزاداری ها و برگزاری هیئت ها فقط برای ایجاد محفلی برای تفکر درباره فلسفه عاشورا است ؟

...

به این تصاویر نگاه کنید :

همايش شيرخوارگان حسيني :

>

بقیه عکس ها را از اینجا ببینید .

من نمی دانم که به کجا می رویم ؟ آیا این کودکان بعد از درک چرایی عاشورا به این شکل می گریند ؟ من نمی دانم کجای دین چنین ظلمی بزرگ به کودکان را نشانه دین داری می داند .با چه منطقی و چه حسی این چنین کودکان خود را به چنین رفتار هایی وا می داریم ؟ آیا این مادران همگی به فلسفه عاشورا پی برد اند ؟ آیا اینها همگی زینب وار در پی روشنگری و بیان حقیقت هستند ؟ مهمتر از همه آیا این کودکان همگی در آینده افراد دین دار جامعه ما خواهند بود ؟ آیا این رفتارها را هم حکومت به ما تحمیل کرده است ؟

من به شدت احساس خطر می کنم .

با اینکه می دانم که مراسم عزاداری ایام محرم ریشه ای تاریخی دارد ، اما آنچه که در این سالها شاهد آن هستم این است که خرافه پرستی در برگزاری مراسم عزاداری محرم رشد چشمگیری داشته است . همه ما این شب ها شاهد عزاداری ها هستیم . واقعا چه تعدادی از این عزاداران در پی تلاش برای تزکیه نفس خود هستند . من نمی دانم چه درصدی از آنهایی که در این شب ها این چنین به سر و سینه خود می زنند از روی آگاهی این کار را می کنند و چه درصدی نیز از روی نادانی ، اما متاسفم که آنچه را در خیابان های شهرمان می بینم تلاش برای رسیدن به همه نوع هدف دنیایی است الا دین داری !

معتقدم مراسم عزاداری محرم آئینه تمام نمایی از فرهنگ جاری در توده مردم ما هست . متاسفم بگویم که توجه به ظواهر مذهبی و دین عامه گرایانه در طی سالیان اخیر در جامعه ما به شدت رشد پیدا کرده است . آیین هایی که ریشه تاریخی در جامعه ما داشته و از مهمترین نماد های خرده فرهنگ های سرزمین کهن ما بوده است ، در این سالها به محفلی برای تبلیغ تفکرات عام گرایانه و برداشتی به شدت ظاهری از دین شده است .
باید این حقیقت را هم گفت که نقش حاکمیت در این میان تشویق این گونه عزاداری بوده است ...
وقتی در این شبها بر حسب اتفاق نگاه و نظری به این دسته ها و هیئت ها و آدمهای پیرامونی آنها که نقش بسیار مهمی در این دسته ها دارند می اندازم ، آنچه که را می بینم همه چیز است جز تلاشی برای پی بردن به چرایی عاشورا، به چرایی این قیام و تلاش برای درک معنای " هل من ناصرا ینصرنی " و ... است .

آنچه که از رسانه ها هم تبلیغ می شود تنها شیون و گریبان دریدن و توصیفات شرک آمیز است و دریغ از حتی یک مبحث اندیشمندانه برای روشنگری . شاید تنها نمونه موجود در این باره " روز واقعه " ی بهرام بیضایی باشد که تلاش دارد عاشورا را به گونه ای دیگر ببیند .

من نمی دانم که این حس من چقدر به حقیقت نزدیک است اما این را حس می کنم که تا هنگامی که این عوام پرستی و عوام گرایی در توده مردم ما جریان دارد ، آنچه که بر ما می رود عین عدالت است

همايش شيرخوارگان حسيني به مناسبت عاشورای حسینی در تهران برگزار شد .

پ . ن . : کامنتی که همشیره عزیز از بلاد هندوستان برای این یاداشت گذاشته حاوی نکات مهمی بود که بد ندیدم اینجا به عنوان پی نوشت کامنت اون رو بیارم :

بدبختی ما یه جای دیگه هم هست ؛ من اینجا ( هند ) دیده ام که مردم بسیار بیشتر از مردم ما خرافاتی هستند اما دولت مردان اینجوری نیستند ، برنامه ریزان کشور درست فکر می کنند؛ همینه که هند با این همه خرافه و آیین و ... ، باز خیلی به جلو می ره ....