برای همه آنهایی که " رازنو " را به سیاست بازی متهم می کنند و برای آنهایی که همچنان تحریم را بهترین راه می دانند ! لطفا چند لحظه با من همراه شوید :

دوستان من ! " راز نو" وبلاگی صرفا سیاسی نیست ، چون من به واقع آدمی صرفا سیاسی نیستم .؛ اما‎ ..‎

دوستان تحریمی ! برای من هم سخت است که دوباره به پای صندوق های رای بروم و از حضور من هزاران ‏استفاده ابزاری بشود اما نقشه و طرح بهتری در ذهن ندارم .

ما داریم تو ایران زندگی می کنیم ! ما داریم توی کشوری زندگی می کنیم که همه چیز آن ، تاکید می ‏کنم همه چیزش سیاسی هست ! سیاست در تمام شئون زندگی ما تاثیر دارد . نمی توانم درک کنم وقتی دوستی به من ‏می گوید که من از سیاست متنفرم یا من با سیاست کاری ندارم ؛ ما داریم جایی زندگی می کنیم که حتی رنگ ‏مانتویی که می پوشید ، موسیقی که گوش می کنید ، ماشینی که سوار می شویم و ... به سیاست بستگی دارد . ‏چطور ممکن است که آدمی نسبت به زندگی خود بی تفاوت باشد ! ایران ما تفاوت عمده ای دارد با کشورهایی که ‏سیستم حکومت می کند و با تغییر مثلا یک دولت ، تنها نرخ بیمه ها چند دهم درصد تغییر می کند‏‎ ! ‎

در اینجا با تغییر یک دولت ، همه چیزیمان از رنگ مانتویی که می پوشید تا فیلمی که می بینیم تا شهری که ‏درونش زندگی می کنیم تغییر می کند‏‎ !‎اگر با آمدن یک دولت جنگ شود ، بمب و موشک در خانه های ما می آید ‏‏...‏

پس هرگز نمی فهمم چگونه ممکن است ، کسی در ایران ما زتدگی کند و اهل فکر و اندیشه باشد و برای آینده ‏زندگی خود برنامه داشته‏‎ ‎‏ باشد و بگوید سیاست برای من مهم نیست و من اهل سیاست نیستم !‏

دوستانم ! اگر در این روزها از سیاست بیشتر می نویسم ، برای آن است که با هر تحلیلی که می اندیشم به این ‏نتیجه می رسم که باید در انتخابات شرکت کرد

از سال 74 - 75 به جرات می توانم بگویم که تمامی تحولات سیاسی ایران را با دقت دنبال کرده ام و همه جریان ‏ها و تحولات سیاسی ایران را در این سالها می شناسم و به همه راه هایی که می تواند آینده ای بهتر را از دید من ‏برای ایران ما ترسیم کنند فکر کرده ام !‏

دوستانی که از این سیاست بازی ها خسته شده اید و معتقدید که باید عطای این سیاست بازی ها را به لقایش بخشید ‏، شما به من بگویید که چه باید بکنیم ! این را جدی می پرسم .. همه ما می دانیم که ایران شرایط خوبی ندارد . پس ‏روی سخن من با آنانی است که در این کشور زندگی می کنند و کیفیت زندگی برایشان مهم است . بیایید بررسی ‏کنیم که چه راه هایی در پیش رو داریم :‏

‏1- مردم همه چیز را تحریم کنند و حاکمیت نیز فضای سیاسی را از این بیشتر ببندد ! جامعه به انسداد کامل به ‏پیش برود و در نهایت بنگ : انقلاب ! خب بعدش چی ؟ هنوز سی سال نیست که از انقلاب در این جامعه گذشته ‏است و نتایجش را شما بهتر از من می دانید به قول جورج برنارد شاو : " انقلاب ستمديدگان را آزاد نمي کند ‏بلکه تنها استثمارگران را عوض مي کند ... "‏‏ ‏

و در ضمن ما در جامعه ای زندگی می کنیم که بخاطر مشکلات فرهنگی زیادش 40 تا 45 درصد مردم ما ‏انتخابات را تکلیف خود دانسته و همواره در انتخابات شرکت می کنند .‏

‏2 - دست روی دست بگذاریم و کمک کنیم که آمریکای عزیز زود تر به ما حمله کند و ما را نجات دهد ! اما ‏دوستان مناسبات بین الملل نشان می دهد که با روی کار آمدن دموکرات ها ، آمریکا به این زودی ها به ما ‏حمله نمی کند تا آزادی و دموکراسی را به ما هدیه دهد و ثانیا در صورت حمله امریکا و با توجه به بافت ‏فرهنگی مردمان ما ، چه کسی می تواند بگوید که بعد از حمله اوضاع ما بهتر می شود ؟ عراق را نگاه کنید ...‏

‏3 – من گزینه دیگری غیر از این گزینه ، یعنی شرکت در انتخابات حداقلی و تلاش برای اصلاحات حداقلی و ‏حرکت به پیش با سرعت مورچه و تلاش برای تحمیل کردن خودمان به حاکمیت نمی شناسم ! برای همین با کم ‏امیدی کامل و کم امید به سلامت انتخابات به این لیست ائتلاف اصلاح طلبان رای می دهم . ‏

باید این را گفت که به جریان اصلاح طلبی شاید هزاران انتقاد وارد است ، اما این را می دانم که در شرایط ‏موجود جریان اصلاح طلبی شاید مناسب ترین گزینه برای تحمیل خواسته ها و نظراتمان به حاکمیت باشد .‏

‏در این مبارزه که ما همانند هوادارن یک تیم در مسابقه فوتبال می مانیم که تنها شادی شب بعد از پیروزی برای آنها می ‏باشد ، اما باز هم می روم و رای می دهم چون همانطور که در اینجا گفتم اگه بین " بد " و " بدتر " ،‎ ‎‏ " بد " ‏‎ ‎رو ‏انتخاب نکنم ، باز هم ‏سر و کله " بدترین " ها پیدا می شود .‏

و همانطور که در ابتدا گفتم برای من هم سخت است که دوباره به پای صندوق های رای بروم و از حضور من هزاران ‏استفاده ابزاری بشود اما نقشه و و طرح بهتری در ذهن ندارم !‏

از همه شما دوستانم که در فکر تحریم هستید ، می خواهم که اگر طرح و نقشه ی بهتری را دارید ، آن را ارائه کنید و دوستان عزیزی که اهل تحریم هستید ، لطفا برنامه ی خود را اعلام کنید و ما را از این تضاد ها نجات دهید ....

این هم کاریکاتوری از بزرگمهر حسین پور از کاندیداهای ائتلاف اصلاح طلبان در انتخابات شوراها :‏

این هم لیست اصلاح طلبان برای شورای شهر تهران :

1- محمدعلي نجفي، وزير اسبق آموزش و پرورش و معاون رييس‌‏جمهور سابق کد : 4685

2- معصومه ابتكار، رييس سابق سازمان حفاظت از محيط زيست کد :1849

3- احمد مسجدجامعي، وزيرسابق فرهنگ و ارشاد اسلامي کد : 5384

4- اعظم نوري، شهردار اسبق منطقه 7 تهران کد : 6158

5- قاسم تقي‌‏زاده خامسي، معاون شهردار اسبق تهران کد: 1568

6- پيروز حناچي، معاون وزير سابق مسكن کد : 5745

7- شهاب طباطبايي، از فعالان دانشجويي و نهادهاي مدني کد :1374

8- الهه راستگو، عضو شوراي مركزي حزب اسلامي كار کد :6587

9- هادي ساعي، قهرمان تكواندوي جهان کد :8569

10- ميرزا ابوطالبي، معاون وزير سابق مسكن کد :4567

11- اسماعيل دوستي، استاندار سابق كهگيلويه و بويراحمد کد : 1459

12- كريمي، معاون سابق استاندار تهران کد : 3719

13- ‌‏افشين حبيب‌‏زاده، عضو هيات اجرايي خانه كارگر کد :8145

14- سيدكامل تقوي‌‏نژاد، معاون وزير سابق تعاون کد :1685

15- علي نوذرپور، مديرکل اسبق دفتر برنامه ريزي و عمراني وزارت کشور کد : 3145