بنا بر یک عادت قدیمی هر از گاهی با یک آلبوم موسیقی چنان خو می گیرم که همه آواهای ذهن من را به خودش اختصاص می دهد و زمزمه آن روزگارم می شود ؛ به نوعی با علاقه زیاد این قدر گوش دهم تا بتوانم به حس همزاد پنداری با مضراب به مضراب و آوا به آوای آن اثر برسم .

البته یک پیش شرط مهم این حال و هوا دارد ؛ اینکه بتوانم با آن اثر ارتباط بر قرار کنم و حس کنم با فضای موسیقایی من سازگار است .

این روز ها همه آواهایی را که گوش می دهم مربوط به آلبوم " لولیان " است و تنها سی دی که در هنگام رانندگی - که بهترین و تنها زمان من برای موسیقی - هم نوا با من است همین آلبوم است .

لولیان اثری است از گروه " دستان " به سرپرستی و آهنگ سازی " حمید متبسم " و آواز " شهرام ناظری " با اشعاری از مولانا و ابوسعید ابوابخیر .

برای معرفی بهتر این اثر ذکر چند نکته را ضروری می دونم :

1 - آشنایی من با گروه دستان به حدود ده سال پیش با کنسرت مشترک این گروه با شهرام ناظری بر می گردد . گروه دستان از قوی ترین و فعال ترین گروه های موسیقی سنتی است و شاید در جامعه فرد گرای ما ، از معدود گروهای موسیقی باشند که همچنان به فعالیت گروهی خود ادامه می دهد .

شاکله اصلی گروه دستان را " حمید متبسم " نوازنده تار و سه تار ، " حسین بهروزی نیا " نوازنده بربط و " پژمان حدادی " نوازنده تمبک تشکیل می دهند ؛ در این چند سال اخیر با جدایی " کیهان کلهر " از این گروه ، " سعید فرج پوری " نوازنده کمانچه و " بهنام ساسانی " نوازنده دف و دایره نیز به این گروه پیوسته اند .

شاید یکی از مهمترین خصوصیات گروه دستان این است که هر کدام از اعضای گروه در گوشه ای از جهان زتدگی می کنند ؛ حمید متبسم در آلمان ، حسین بهروزی نیا در کانادا ، پژمان حدادی در امریکا و ... اما آنچه که آنها را به چنبن توانمندی و خلاقیتی در موسیقی می رساند همانا روح و حس مشترک موسیقایی آنها است .

اکثر کارهای گروه دستان در حوزه موسیقی سنتی کلامی با " شهرام ناظری " و یا " پریسا " بوده است .

2 – من سبک و شیوه نوازندگی و آهنگ سازی حمید متبسم را بسیار می پسندم ؛ این شیوه آهنگسازی او در آلبوم " لولیان " به وضوح نمایان است . " قطعه پرواز " و " چهار مضراب گروهی " از ساخته های او در این آلبوم شاهدی بر این مدعاست .
در گذشته که تماسهای هر چند کوتاه با او داشتم این شور را به وضوح در او می دیدم .

3 – با همه مرزبندی هایی که با شیوه جدید خوانندگی " شهرام ناظری " دارم و این شیوه نوین او را در تحریر های ریتمیک به هیچ وجه نمی پسندم ؛ اما ناظری " لولیان " من را به یاد ناظری شور انگیز و گل صد برگ و آتش در نیستان می اندازد که هنوز هم معتقدم اوج هنر اوست .

از دیگر آثار گروه دستان می توان " سفر به دیگر سو " با آواز" شهرام ناظری " و " سه نوازی " و ... را ذکر کرد .

به " لولیان " گوش دهید و در این هوای بهاری که آدم های شوریده ای از جنس ما شوریده تر می شوند با " لولیان " به اوج برسید .

ای لولیان ، ای لولیان ، یک لولی دیوانه شد
تشتش فتاد از بام ما ، نک سوی مجنونخانه شد

من که ز جان ببریده ام ، چون گل قبا بدریده ام
زان رو شدم که عقل من با جان من بیگانه شد

ای آتش آتشنشان ، این خانه را ویرانه کن
این عقل من بستان ز من ، بازم زسر دیوانه کن

خامش کنم ، فرمان کنم ، وین شمع را پنهان کنم
شمعی که اندر نور او خورشید و مه پروانه شد

....