سوگسرودی برای ؛ پرويز مشکاتيان | یادنامه پرویز مشکاتیان در روزنامه اعتماد
کنسرت گروه موسیقی مضراب در آمستردام | با دوربین رادیو زمانه، بیننده و شنونده بخش هایی از این کنسرت باشید.
اوباما دستور بسته شدن گوانتانامو را صادر کرد | بی بی سی
بنجامین باتن در صدر نامزد های اسکار قرار گرفت | گزارش بی بی سی از معرفی نامزدهای اسکار
تیزر معرفی برنامه های شبکه خبری BBC فارسی | تیزر معرفی برنامه های هفتگی و روزانه ی شبکه BBC فارسی
اجرای ارکستر ناسیونال اکراین بسیار ابتدایی بود | گفتگوی انتقادی ارسلان کامکار با خبرگزاری مهر درباره کنسرت اخیر ارکستر ناسیونال اکراین در تهران
پاسخ کمرنگ به اعتماد مخاطبان کنسرت دو استاد | یاداشت انتقادی خبرگزاری مهر درباره کنسرت اخیر ارکستر ناسیونال اکراین در تهران

بایگانی

چهارشنبه ۸ مهر ۱۳۸۸

در این شب ها

شاید برای اینکه دوباره پرده ها را در نوردم و شروعی دوباره داشته باشم ، باید به دنبال دستاویزی می بودم ؛ تنها دستاویزی که این روزها روایتگر بخشی از آن سرگذشتی است که در این ماه ها بر ما رفته است ؛ شعری است که استاد شفیعی کدکنی نازنین سالها قبل در رثای مهدی اخوان ثالث سروده است ؛
روزهای زیادی است که به این می اندیشیدم که باز هم آغاز کنم و آن هم با این کلام :

درین شب ها
که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد
درین شب ها
که هر ایینه با تصویر بیگانه ست
و پنهان می کند هر چشمه ای
سر و سرودش را
چنین بیدار و دریاوار
تویی تنها که می خوانی
تویی تنها که می خوانی
رثای قتل عام و خون پامال تبار آن شهیدان را
تویی تنها که می فهمی
زبان و رمز آواز چگور ناامیدان را
بر آن شاخ بلند
ای نغمه ساز باغ بی برگی
بمان تا بشنوند از شور آوازت
درختانی که اینک در جوانه های خرد باغ
در خواب اند
بمان تا دشت های روشن ایینه ها
گل های جوباران
تمام نفرت و نفرین این ایام غارت را
ز آواز تو دریابند
تو غمگین تر سرود حسرت و چاووش این ایام
تو بارانی ترین ابری
که می گرید
به باغ مزدک و زرتشت
تو عصیانی ترین خشمی که می جوشد
ز جام و ساغر خیام
درین شب ها
که گل از برگ و
برگ از باد و
ابر از خویش می ترسد
و پنهان می کند هر چشمه ای
سر و سرودش را
درین آفاق ظلمانی
چنین بیدار و دریاوار
تویی تنها که می خوانی

نظرها (4) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

سه شنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۸

من اینجا تا نفس باقیست می مانم ؛ من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم ... !

حقیقتا پس از مدت ها این شعر " ریشه در خاک " شاعر عاشقانه های من فریدون مشیری مرا در تضاد همیشگی ام میان ماندن و رفتن به نقطه عطف مهمی رسانده ؛ فریدون مشیری را همیشه می ستایم و همیشه با او زمزمه کرده ام و این روایت مشیری از دلیل ماندن او در ایران در مقابل پیشنهاد مهاجرت به آمریکا را روایت همان چیزی می دانم که همه این سالها مرا در اینجا نگه داشته است . برای همه آنهائی که دل در گرو اینجا دارند و تقدیم به همه آنهائی که در فراغ این خاک در حسرت بسر می برند ...

تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد
و اشک من ترا بدرود خواهد گفت.
نگاهت تلخ و افسرده است.
دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است.
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است.

تو با خون و عرق این جنگل پژمرده را رنگ و رمق دادی.
تو با دست تهی با آن همه طوفان بنیان کن در افتادی.
تو را کوچیدن از این خاک ،دل بر کندن از جان است.
تو را با برگ برگ این چمن پیوند پنهان است.
تو را این ابر ظلمت گستر بی رحم بی باران
تو را این خشکسالی های پی در پی
تو را از نیمه ره بر گشتن یاران
تو را تزویر غمخواران ز پا افکند
تو را هنگامه شوم شغالان
بانگ بی تعطیل زاغان
در ستوه آورد.
تو با پیشانی پاک نجیب خویش
که از آن سوی گندمزار
طلوع با شکوهش خوشتر از صد تاج خورشید است
تو با آن گونه های سوخته از آفتاب دشت
تو با آن چهره افروخته از آتش غیرت
که در چشمان من والاتر از صد جام جمشید است
تو با چشمان غمباری
که روزی چشمه جوشان شادی بود
و اینک حسرت و افسوس بر آن سایه افکنده ست
خواهی رفت.
و اشک من ترا بدروردخواهد گفت

من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم،نمی دانم
امید روشنائی گر چه در این تیره گیها نیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی
گل بر می افشانم
من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید
سرود فتح می خوانم
و می دانم
تو روزی باز خواهی گشت

نظرها (1) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

جمعه ۲۸ فروردین ۱۳۸۸

وقتی ما همه خوابیم ... !

شاید اگر بهرام بیضائی هر ده سال یک فیلم نمی ساخت و شاید اگر بیضائی ، سگ کشی را به عنوان آخرین اثر سینمائی اش در ذهن من نقش نزده بود ؛ بیشتر و بهتر با " ماهمه خوابیم " همراه می شدم . اما ما همه خوابیم بیضائی با آنکه شاید انتظارات را از بیضائی که به تعبیری هویت سینمای ایران است برآورده نکرده باشد ، اما زنهار دقیقی بود بر این موضوع که آیا همچنان بیضائی ها نماد سینمای ایران هستند ؟!

همزمانی اکران اخراجی ها و ما همه خوابیم شاید بهترین فرصت را برای درک آنچه که در ما همه خوابیم نهفته است فراهم کرده باشد . فیلم اخیر بیضائی در هجو سینما است و در نگاه کلان تر در هجو جامعه امروز ایران است که قدرت و پول و نو کیسه گان چگونه سمت و سوی هنر و جامعه را به نا کجا آباد هدایت کرده اند .

بیضائی در ما همه خوابیم به دنبال بیان این حقیقت تلخ است که بذری که در به اضمحلال کشیدن و پائین آوردن سطح سلیقه مردم ایران در طی سال های اخیر کاشته شده بود ، امروز به ثمر نشسته است و شاید استقبال میلیاردی از اخراجی ها و امثال آن را باید از اثرات این باروری دانست .

ما همه خوابیم در تلاش برای بیان چرائی به ابتذال کشیدن سینمای ایران در طی این سالیان است و شاید ما به ازای بیرونی فیلم بیضائی را بتوان در همان سال جنبی نمایش ما همه خوابیم جستجو کرد . جامعه ایران از یک پائین آمدن سطح سلیقه عمومی رنج می برد که این کج سلیقگی عمومی را شاید بتوان در استقبال میلیونی ازهر اثر سخیفی در عرصه های هنری و سیاسی و اجتماعی جستجو کرد ؛ و شاید مهمترین دلیل در بسط و گسترش استقبال از تفکرات پوپولیستی را باید در همین پائین آمدن سطح اندیشه و تفکر در جامعه امروز ایران دانست .

ما همه خوابیم بیانگر انحراف یک فیلم هنری به سمت یک فیلم بازاری با اعمال نظر سرمایه گذاران تازه به دوران رسیده است و فیلم روایتگر آن است که هنرمندان اصیل یا باید خود را به جریان بازاری جامعه هنری بسپارند و یا باید به کنج عزلت خود پناه ببرند و آنچه که به نظر من در پس این روایت نهفته است ، امکان تعمیم این روایت به کل جامعه ایران است . تحولات سیاسی و اجتماعی و هنری سالهای اخیر بیانگر آن است که سطح اندیشه و تفکر و سلیقه متوسط جامعه ما با شیب زیادی کاهش پیدا کرده است و بیضائی در ما همه خوابیم در تلاش برای روایت این سطحی گرائی در سینمای ایران است .

شاید سکانس پایانی فیلم را و زمانی که بازیگر " چکامه چمانی " روزنامه مچاله شده را با هدف سطح زباله از ماشین به بیرون پرتاب می کند و آن روزنامه به ناگاه به ماشین فرد دیگر می افتد را باید تیر خلاصی بر پیکره جامعه امروز ایران دانست که باید زباله نثار آن کرد .

اما حقیقتا باید به حال جامعه ای که یوزارسیف فرج ا... سلحشور و اخراجی های مسعود ده نمکی ، نماد هنری و سینمائی آن جامعه است دقیق تر اندیشید و دید آیا غیر از این است که همه ما به خوابی عمیق فرو رفته ایم ؟!

نظرها (3) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

چهارشنبه ۲ بهمن ۱۳۸۷

رئیس جمهور"سیاه" به کاخ "سفید" رفت !

باراک اوباما ساعتی قبل رسما رئیس جمهور آمریکا شد و این آغاز فصل جدیدی برای دنیای امروز است . اوباما را بی شک در حال حاضر باید محبوب ترین چهره سیاسی دنیا دانست و او از امروز پا در کاخ سفید خواهد گذاشت تا شعار تغییر خود را که در طی دوسال گذشته با آن به بزرگترین کمپین اجتماعی – سیاسی در تاریخ معاصر دست یافته بود را به اجرا در آورد .

اوباما بی شک نفوذ کلام و سحر سخن اعجاب انگیزی دارد و امروز هنگامی که در سخنرانی مراسم تحلیفش گفت : " ما انتخاب بین امنیت و آرمانهایمان را در دنیای جدید کنار می گذاریم و مصلحت ها را به کناری می نهیم و به آرمانهای راستین خودمان که همان آزادی و صلح است بازخواهیم گشت . " ، او نشان داد که او آرمانی تازه برای جهان رقم خواهد زد .

حقیقتا گزاف نیست صحبتهای آنانی که می گویند سخنرانی امروز باراک اوباما در مراسم تحلیفش در 48 سال اخیر آمریکا و از پس از مراسم تحلیف جان . اف . کندی بی نظیر بوده است . اوباما امروز به مردم سراسر دنیا پیام داد که آمریکا دوست همه مردان و زنان و آنهائی خواهد بود که در جستجوی شرافت و صلح هستند و او به مسلمانان جهان پیام داد که " مسلمانان جهان بدانند که ما در رابطه آنها به دنبال احترام متقابل و درک مشترک خواهیم بود . "

اینها همه از قدرت دموکراسی است که انتقال قدرت در اوج شکوه و آرامش برگزار می شود و هیچ قدرتی ماندگار نخواهد بود و اینچنین رفتن جورج بوش و آمدن باراک اوباما فصل جدیدی از جایگاه آمریکا در سطح افکار عمومی جهان را رقم خواهد زد .

در تعاملات مابین آمریکای جدید با ایران نیز به نظر می رسد که دوره تازه آمریکا ، بر خلاف تصورات بسیاری ، دوره سختی را برای ایران به همراه خواهد آورد ؛ آمریکای اوباما حمایت و محبوبیت فراوانی در بین افکار عمومی و بسیاری از رهبران کشورهای جهان به همراه دارد که این امر شرایط بسیار سختی را برای هر دولتی که به مقابله با آمریکای اوباما برمی خیزد به همراه خواهد داشت .

امروز شعار تفاوت و پیام تغییر به بالاترین جایگاه سیاسی دنیا رسیده است و این تحول می تواند نقطه عطفی برای تمامی جنبش های دگراندیش و روشنفکری و آرمانهای مدنی و دموکراسی خواهی در گوشه گوشه ی جهان امروز باشد .

در حاشیه : آغاز ریاست جمهوری اوباما را باید به تمام اقلیت ها تبریک گفت ! او نه تنها نماینده رنگین پوستان است ، بلکه نماینده چپ دستهای جهان نیز خواهد بود .

نظرها (5) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

پنجشنبه ۱۹ دی ۱۳۸۷

ققنوس آتش و خون ( آزادی )

پرنده‌ي سپيدبال ، سرخ‌چشم ، تيز پر
ققنوس آتش و خون ( آزادی )
نو رسیده ی بلند آشیان پر هراس
لحظه ای درنگ ، ز بام ما مپر
ببین
لولیان شهر برایت ترانه می سازند ؛
ببین
کودکان شهر از تک بوته های آزادی برایت آشیانه می سازند ؛
لحظه ای درنگ ، ز بام ما مپر ...

شعر : استاد پرویز مشکاتیان

نظرها (3) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

جمعه ۶ دی ۱۳۸۷

جامه‌ای تازه بر تن راز نو

شاید برای وبلاگی که نفس‌هایش به شماره افتاده و فاصله‌ی بین به‌روز شدن‌هایش به ماه رسیده باشد، تنها یک دگرگونی کامل می‌توانست که این بیمار در حال اغما را دوباره به زندگی بازگرداند.
از این رو نزدیک به سه ماه قبل تصمیم گرفتم که در آستانه‌ی سه سالگی «راز نو» که در تمامی این سال‌ها آئینه‌ی تمام‌نمای اندیشه‌ها و درونیات من بوده است، در این بیمار در حال اغما خون تازه‌ای بدمم تا بتواند بازهم همانند گذشته بازتاب بخشی از وجود من باشد.
تجربه‌ی سه سال وبلاگ‌نویسی سبب شد که تلاش کنم راز نوی تازه، وبلاگ کامل‌تری باشد که امکان پوشش تمام دیدگاه‌ها و نظرات را داشته باشد، به همین دلیل همان‌طور که مشاهده می‌کنید بخش‌های تازه‌ای به این وبلاگ اضافه شده است که در ادامه توضیح مختصری برای هر بخش خواهم داد:

بخش اصلی:بخش اصلی وبلاگ به واقع ادامه‌ی همان مسیر یاداشت‌های گذشته است و شامل یاداشت‌های من درباره‌ی موضوعاتی ست که حرف و سخنی برای بیان درباره‌شان خواهم داشت.

روز نو:روز نو فضایی است برای نوشتن حرف‌های کوتاهی از جنس خودمان؛ حرف‌هایی از جنس روزمرگی و حرف‌هایی برای ثبت در دفترچه خاطرات روزانه‌ی آنلاین وبلاگ راز نو. به واقع باید گفت روز نو بخش روزمرگی راز نو خواهد بود.

پادکست:ایجاد پادکست و ارتقاع رابطه‌ی دوسویه با مخاطبان رازنو از رابطه‌ای نوشتاری به رابطه‌ای کلامی همواره از دغدغه‌های من بوده است؛ در پادکست تلاش دارم گزارش‌های کلامی را از تحولات گوناگون به مخاطبان رازنو ارائه کنم.

نوای نو:نوای نو، به واقع بخش معرفی فایل‌های صوتی و تصویری مورد علاقه‌ی من به مخاطبان رازنو است. در نوای نو تلاش می‌کنم بتوانم در دوره‌های معین، عمدتاً آثار فاخر موسیقی ایران را به صورت صوتی و یا تصویری ارائه کنم.

فتوبلاگ:فتوبلاگ بخشی از راز نو است که بازتاب دهنده‌ی عکس‌هایی است که خود من گرفته‌ام و در این بخش منتشر می‌شود.

عکس نو:عکس نو، عکس‌های منتخب من است که دیگران آن‌ها را ثبت کرده‌اند و در این بخش مطابق نگاه و سلیقه‌ی من انتخاب و به نام خود آن‌ها منتشر می‌شود.

خبرنامه:در خبر نامه تلاش می‌کنم به زودی این امکان را فراهم کنم تا مخاطبانی که علاقه‌مند هستند با به روز شدن راز نو، این مطالب اتوماتیک برای‌شان ایمیل شود، در این بخش با معرفی ایمیل خود به مخاطبان ثابت رازنو بپیوندند.

لینک‌های روزانه:این بخش نتیجه‌ی گشت‌وگذار من در سایت‌های گوناگون خبری خواهد بود تا بتوانم خبرهایی را که برای من جذابیت دارد، در اختیار مخاطبان راز نو قرار دهم.

در اینجا تاکید می‌کنم که ممکن است برخی بخش‌های وبلاگ رازنو به مرور فعال شود که پیشاپیش برای این تاخیر عذرخواهی می‌کنم و در پایان بر خودم لازم می‌دانم از تلاش های جدی و صمیمانه‌ی دوستانم حمیدرضا نصیری و مریم مهتدی بی‌نهایت سپاسگزاری کنم که اگر تلاش‌ها و پی‌گیری این دوستان نبود، این طرح و فضای نو برای راز نو مهیا نمی شد.

آری، اینک که در سالگرد سه سالگی رازنو هستم، تصمیم بر آن دارم که سال تازه‌ی رازنو، سالی پربار برای این روزانه‌ها باشد که بی‌شک بخشی از هویت من شده است.

نظرها (13) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب

یکشنبه ۱۲ آبان ۱۳۸۷

شمس و قمرم آمد ؛ سمع و بصرم آمد ! ( آلبوم «شمس» کتایون گودرزی در آستانه‌ی کسب جایزه‌ی گرمی )

دیروز حقیقتا از شنیدن خبر نامزدی آخرین کار مشترک دوست عزیز و هنرمندم " کتایون گودرزی " و هنرمند نامی موسیقی مشرق زمین " شجاعت حسین خان " در بخش موسیقی سنتی جایزه بسیار معتبر گرمی به وجد آمدم .

کتایون گودرزی که سالهای سال است مقیم آمریکا است از چندین سال قبل پروژه ای مهمی را با هدف پاسداشت و ارج نهادن به فرهنگ و ادبیات ایران زمین آغاز کرد . او با هدف بازشناسی ادبیات ایران به نسل های امروز و پاسداشت ادبیات و شعر کلاسیک ایران ، در سبک تازه ای از ترکیب نوا و آوا در موسیقی به روایت اشعار شاعران ایران زمین در آلبوم های گوناگونی پرداخته است .

او که حقیقتا برای من نماد تعهد به حفظ فرهنگ و شعر نیاکان این سرزمین بوده و با آنکه سالهای سال است در آمریکا زندگی می کند اما حساسیتش در حفظ اشعار شاعران ایران زمین از بسیاری از مدعیان داخلی ادبیات و هنر ایران بیشتر بوده است در تمامی این سالها به بررسی دقیق اشعار شاعران این سرزمین از مولانا و حافظ تا عطار و اوحدی مراغه ای و ... پرداخته است و در آثار خود که با آهنگسازان و هنرمند ان بزرگ مشرق زمین همراه شده و در این آثار با نوای سحر انگیز موسیقی آنها به روایت اشعار شاعران بزرگ ادبیات ایران پرداخته است .

روایت او آنچنان دقیق است که دکلمه ها و آوای او ، شاید دقیق ترین مرجع برای بررسی اشعار شاعران ایران زمین باشد .

اولین اثر کتایون گودرزی به نام " روز و شب " کار مشترکی بود با هنرمند و آهنگساز ایرانی " رضا درخشانی " به بازخوانی اشعار مولانا اختصاص داشت . در اثر دوم او " حیران " که کار مشترکی با هنرمند بزرگ آذربایجانی " امامیار حسنف "بود او به بازخوانی و روایت اشعاری از حافظ و مولانا و اوحدی مراغه ای وعطار و ... پرداخته است و در آخرین آلبوم خود " شمس " با همکاری هنرمند بزرگ موسیقی مشرق زمین " شجاعت حسین خان " و " امامیار حسنف " باز هم به روایت اشعار مولانا پرداخته است .

روایت و سبک و آوای نو گرایانه او در روایت اشعار مولانا به همراهی موسیقی شجاعت حسین خان سبب شده است که " شمس " یک نقطه عطف در این سبک از موسیقی شرقی باشد .

نامزدی آخرین اثر مشترک" کتایون گودرزی " عزیز را برای دریافت جایزه معتبر موسیقی جهان – گرمی – صمیمانه به او تبریک می گویم و امروز در گفتگویی که با وی داشتم این اجازه را از او گرفتم که بعضی از آهنگ های آخرین اثرش را برای شنیدن مخاطبین داخلی موسیقی سنتی در اینجا منتشر کنم .

نظرها (3) پی‌نوشت‌ها (0) لینک مطلب